Groot geel monster
Al sedert Het Bombardement klinkt de hartslag van Rotterdam als het geluid van een heimachine. Het korte stukje tussen de Academie ( links ) en het ‘nood’-Centraal Station brengt me langs de ingang van de immense bouwput waar dag en nacht gewerkt wordt aan een nieuw Rotterdam Centraal.
Boven op een berg, angstvallig dicht bij een diepe afgrond torent een groot geel stalen prehistorisch monster boven mij uit. Hij hapt gaten in Rotterdam, en spuugt ze vervolgens naast zich uit.
Met ontzag kijk ik toe, wetend dat ik hierdoor mijn trein kan missen. Maar ik kijk toe met het gevoel te weten hoe het doorgaans prehistorische monsters zal vergaan…
Ben even gaan spieken.
Mooi hoor, al ben ik niet kapot van ‘t zwart, maar da’s persoonlijk.
Tot snel weer!
@ Eveline: mensen die mijn prints kennen, weten dat ze doorgaans in zwart passepartout ingelijst zijn.
Het brengt rust, het doet goed aan de presentatie van het beeld.
Dit is simpel een lijn die nu doorgezet gaat worden.