Shiny shoes
Hij ziet er goed uit, deze kleine negroïde man die de wachtruimte op Perron 4 van het CS in Rotterdam binnenwandelt. Deftige hoed, dito jas en zo neemt hij ook parmantig plaats tegenover me. Mijn blik valt op zijn schoenen. Ze zijn voorzien van forse metalen gespen en voor zijn maatje veel te groot.
Dan valt zijn eigen blik op zijn schoenen. Hij schrikt duidelijk en pakt haastig een zakdoek die hij natlikt. Hij poetst en poetst, en likt en likt. Met succes.
Na enige minuten blinken zijn schoenen dermate dat ik besluit er een plaatje aan te wagen. Zijn werk dient beloont.
Mijn blik dwaalt naar mijn eigen zwarte schoenneuzen. Laat ik dáár maar geen plaatje aan wagen…
schoenen en handen: die vertellen heul veul over iemand!